Η κορυφαία στιγμή του Inter Club Atene ! ! !

 

   

Έχουμε γράψει πολλά κατά την διάρκεια των ετών αυτών για τις δραστηριότητες της Λέσχης μας. Πράγματα γνωστά για τους περισσότερους, που ωστόσο αυτή την στιγμή δεν θα θέλαμε να αναφέρουμε ξανά. Κυρίως γιατί πάνω απ' όλα όσα έχουν αναφερθεί και έχουν γραφτεί για την προσφορά της Πανελλήνιας Λέσχης Φίλων F. C. INTER προς τον Σύλλογο της F. C. INTER, εμείς προσωπικά θα τοποθετήσουμε στην πρώτη θέση και με διαφορά, όλα όσα διαδραματίστηκαν το βράδυ της Πέμπτης στο Partizan Stadium του Βελιγραδίου. Εκεί λοιπόν στο πέταλο των φιλοξενουμένων και κάτω από αρκετό κρύο, ήμασταν καμιά πεντακοσαριά οπαδοί της INTER, εκ των οποίων στην πλειοψηφία τους ήταν παιδιά της Curva Nord, δύο μόνο Inter Club εκτός Ιταλίας (εμείς και της Βουλγαρίας) και ένα η' δύο εντός συνόρων. Από την πρώτη αναμέτρηση στο Μιλάνο οι Ιταλικές αρχές ήταν σε επιφυλακή, αφού φοβόντουσαν γενικευμένα επεισόδια από την δυναμική πράγματι παρουσία των οπαδών της Partizan στο Giuseppe Meazza. Τελικά ήταν τέτοια η οργάνωση της Ιταλικής αστυνομίας αλλά και του Δήμου του Μιλάνου, που τελικά δεν άνοιξε μύτη. Ωστόσο το ματς στο Βελιγράδι ήταν μαρκαρισμένο εδώ και καιρό με κόκκινο στυλό από πολλούς στην Ιταλία.

 

Πρώτη φορά είδαμε σημαντικά Inter Club να λείπουν από τις εξέδρες του Partizan Stadium. Εμείς από την άλλη, είχαμε προγραμματίσει εδώ και πολύ καιρό την εκδρομή αυτήν, παρόλο που γνωρίζαμε πολύ καλά την επικινδυνότητα της κατάστασης. Έτσι έξι μέλη του Inter Club Atene, ξεκίνησαν το μεσημέρι της Πέμπτης για το Βελιγράδι, παρέα με το πανό της Λέσχης, το οποίο αποτελεί όλα αυτά τα χρόνια τον αχώριστο σύντροφο μας, όπου και αν αγωνίζεται η INTER. Φθάνοντας λοιπόν στο ξενοδοχείο, μας ενημέρωσαν ότι τα πράγματα ήταν αρκετά επικίνδυνα, αφού μετρό δεν υπήρχε, και με τα πόδια μέχρι το στάδιο θα ήταν εξαιρετικά δύσκολα, αφού σε κάθε γωνία απ' ότι μάθαμε υπήρχαν μπλόκα αστυνομικών που πέρναγαν από κόσκινο τους πάντες. Τελικά πήραμε γρήγορα δύο ταξί και κατευθυνθήκαμε καρφί για το γήπεδο. Εκεί, και αφού διασχίσαμε κατά μήκος την περίμετρο του σταδίου, τελικά πήγαμε έξω από την θύρα των φιλοξενουμένων, όπου αντικρίσαμε ανθρώπους της αστυνομίας να μας περιμένουν. Μπήκαμε μέσα τελικά στο γήπεδο μιάμιση ώρα περίπου πριν την σέντρα, και τοποθετήσαμε όπως πάντα στις εξέδρες του σταδίου το πανό της Λέσχης μας. Αργότερα κατέφθασαν και οι υπόλοιποι της παρέας (Curva Nord κλπ.) και έτσι το σχήμα είχε ολοκληρωθεί. Το γήπεδο σχεδόν γεμάτο, και με τους οπαδούς των γηπεδούχων να έχουν δημιουργήσει ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα κυρίως στα δύο πέταλα των φανατικών. Εμείς από την πλευρά μας είχαμε βάλαμε το πανό μας ακριβώς στα κάγκελα που υπήρχε η κενή κερκίδα την οποία διαχώριζε μια ομάδα από τους stewart του σταδίου. Όλα φαίνονταν under control, ωστόσο όλοι γνωρίζαμε την αδελφοποίηση που υπήρχε ανάμεσα στους οπαδούς της Milan και της Partizan.

  

Ξαφνικά όμως το πέταλο δίπλα μας άρχιζε και γέμιζε παραπάνω από το κανονικό, και κάπου εκεί ξεκινάει το show. Άρχισαν να εκσφενδονίζονται από την πλευρά των Σέρβων αναπτήρες, μπουκάλια, μέχρι και σπασμένα ποτήρια προς το μέρος των οπαδών της INTER. Αστυνομία στην δική μας κερκίδα δεν υπήρχε και κάπου εκεί τα πράγματα άρχισαν και σοβάρευαν. Αμέσως μετά, βλέπουμε χωρίς λόγο και αιτία να μετατοπίζεται ολόκληρο το πέταλο των φανατικών προς την μεριά μας, με πρωταρχικό στόχο να αρπάξει τα δύο πανό που υπήρχαν κρεμασμένα εκεί, εκ των οποίων το ένα ήταν το δικό μας. Στο άλλο παρακάτω απ' ότι είδαμε δεν πρόλαβαν να κάνουν κάτι, γιατί υπήρχαν στο σημείο εκείνο αρκετοί οπαδοί της INTER, καθώς επίσης και δυνάμεις ασφαλείας από την πλευρά των Σέρβων, συνεπώς κανένα πρόβλημα επί του συγκεκριμένου. Ωστόσο εμείς επειδή ήμασταν πιο ψηλά και κάπως απομονωμένοι (για να βλέπουμε καλύτερα το ματς), ήμασταν γι αυτούς ο πιο εύκολος στόχος στις ορέξεις τους. Έτσι βλέπουμε τους οπαδούς της Partizan να ισοπεδώνουν στην κυριολεξία την πρώτη γραμμή κρούσης των δυνάμεων ασφαλείας, και να κατευθύνονται απειλητικά προς το μέρος μας, με σκοπό να πάρουν το πανό της Λέσχης μας, το πανό δηλαδή που εκπροσωπούσε τόσο τα χρώματα της F. C. INTERNAZIONALE όσο επίσης αλλά και της Ελλάδας. Ξέραμε ότι εκείνη την στιγμή δεν υπήρχαν αστυνομικοί να μας προστατεύσουν, όμως έπρεπε μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου να αποφασίσουμε. Να θέσουμε σε κίνδυνο την ζωή μας και να προσπαθήσουμε να σώσουμε το πανό της Λέσχης μας, η να φύγουμε γρήγορα από το συγκεκριμένο σημείο και να σωθούμε από την επιδρομή των αντίπαλων οπαδών.

 

 

 

Εκείνη την στιγμή ασυναίσθητα ο πρόεδρος της Λέσχης μας έτρεξε πάνω στα κάγκελα και άρχιζε να λύνει τους πρώτους κόμπους από το πανό, στην συνέχεια ακολούθησαν και οι υπόλοιποι της παρέας. Υπήρχαν όμως πολλοί ακόμη για να λυθούν, χρόνος δεν υπήρχε, και ο αντίπαλος ήταν ήδη σε απόσταση βολής. Σε μια αναμέτρηση που φαίνονταν ρουτίνα για τους Σέρβους, (το έχουν ξανακάνει άλλωστε με επιτυχία και στο παρελθόν) και μάλιστα έχοντας και την συντριπτική αριθμητική υπεροχή πους τους εξασφάλιζε μια άνετη επικράτηση. Εύκολο λοιπόν το ματσάκι, βάλαμε και τον κόσμο απέναντι να γράφει σε video (για να έχουμε και αποδείξεις για τον μεγάλο μας θρίαμβο) και πυρ προς τους εχθρούς. Οι πιο σκληροί της Ευρώπης, υπάρχουν άλλωστε και αποδείξεις γι αυτό και το γνωρίζουν καλύτερα οι οπαδοί της Milan, οι οποίοι αν και αδελφοποιημένοι πήγαν εκεί και φάγανε ξύλο, χωρίς καν να το καταλάβουν. Την ώρα λοιπόν που πλησιάζουν οι οπαδοί των γηπεδούχων στα κάγκελα, οι μάχες γίνονται σώμα με σώμα, ευτυχώς που μετά τον πρώτο κόμπο, τα μέλη της Λέσχης μας ξηλώνουν δύο γατζάκια από το πανό χωρίς να τα λύσουν, καταφέρνουν και αρπάζουν την μια πλευρά του, και στην συνέχεια ρίχνονται στην μάχη για να το κάνουν ολοκληρωτικά δικό τους. Η μάχη σκληρή και δύσκολη, αφού οι Σέρβοι είχαν προλάβει να πιάσουν και αυτοί το άλλο μισό και προσπαθούσαν με μανία να το φέρουν προς το μέρος τους. Οι μισοί από την μία πλευρά και οι άλλοι μισοί από την άλλη σε μια αναμέτρηση δίχως τέλος, τραβούσαν με μανία το πολύτιμο λάφυρο για να το πάρουν στην κατοχή τους. Τα μέλη της Λέσχης μας μάχονται σαν λυσσασμένα σκυλιά απέναντι στους Σέρβους, και μαζί έρχονται να βοηθήσουν και άλλοι φίλοι της INTER που βρίσκονταν παραδίπλα. Η αλήθεια είναι ότι εκείνη την στιγμή ο καθένας έδινε την δική του προσωπική μάχη, και δεν έβλεπε καν τι γίνονταν δίπλα του.

 

 

 

Τελικά την μάχη την κέρδισαν τα μέλη της Πανελλήνιας Λέσχης Φίλων INTER, την κέρδισαν οι tifosi nerazzurri, ο πρόεδρος της Λέσχης μας τράβηξε το πανό στην τελευταία κίνηση και το απομάκρυνε μια για πάντα από τα κάγκελα του πολέμου. Οι Σέρβοι έφυγαν τρέχοντας προς την πλευρά τους και μάλιστα χωρίς να έχουν πάρει αυτό που ήθελαν τόσο πολύ, η παραδοχή της μεγάλης τους ήττας ήρθε λίγα λεπτά αργότερα όταν όλο το στάδιο εν χορό φώναζε οργισμένο συνθήματα κατά της INTER. Μετά απ' όλα αυτά ήρθαν και οι αστυνομικοί για να επαναφέρουν και καλά την τάξη, και κάθισαν ακριβώς εκεί στο σημείο που έγιναν τα επεισόδια, για να υπάρχει η σχετική απόσταση ασφαλείας ανάμεσα στους οπαδούς των δύο ομάδων. Πράγμα που θα έπρεπε να έχει γίνει από την αρχή, και δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί δεν έγινε. Ωστόσο αυτό που μένει σαν τελική εικόνα απ' όλα αυτά είναι ότι ο εχθρός αν και πολυπληθέστερος ηττήθηκε, και έφυγε ταπεινωμένος προς την πλευρά του. Τα πράγματα δεν πήγαν έτσι όπως τα είχε υπολογίσει, και τώρα το video έγραψε άλλα πράγματα, τα οποία αποτελούν πλέον βαριά κληρονομιά της Λέσχης μας, αλλά και για το σύνολο των οπαδών της INTER. Το πανό μας έμεινε άθικτο και έτοιμο για νέες προκλήσεις. Η φανέλα του Inter Club Atene αρχίζει και βαραίνει και άλλο, τα γεγονότα από μόνα τους δίνουν τις απαντήσεις εκεί που πρέπει και έτσι όπως πρέπει. Μας υποτίμησαν και το πλήρωσαν. Βάλανε μπροστά τον όγκο και τον θυμό τους, και εμείς την αγάπη μας για τα χρώματα της INTER, και την ζωή μας ολόκληρη. Ήμασταν αποφασισμένοι μέχρι τέλους να διαφυλάξουμε την τιμή και τα χρώματα του Συλλόγου, και αυτό είναι κάτι που το διαπίστωσαν και οι ίδιοι πολύ καλά. Το συγκεκριμένο περιστατικό ήταν κάτι που θέλαμε να το κρατήσουμε βαθιά μέσα μας, όμως το βράδυ της ίδιας ημέρας με μηνύματα που ερχόντουσαν από παντού καταλάβαμε ότι είχε πάρει από μόνο του πολύ μεγαλύτερη έκταση απ' ότι νομίζαμε και εμείς.

 

 

Την επόμενη ημέρα η Gazzetta dello Sport είχε φωτογραφία και σχετικό άρθρο για το θέμα αυτό, το ίδιο και μια αθλητική εφημερίδα του Βελιγραδίου. Έτσι εκ των πραγμάτων ήμασταν υποχρεωμένοι απέναντι στα μέλη μας να κάτσουμε και γράψουμε με κάθε λεπτομέρεια όλη την αλήθεια για το τι ακριβώς έγινε στην ''Μάχη των Θερμοπυλών'' η οποία όμως αυτή την φορά είχε θετικό τέλος για τους Έλληνες. Έτσι αποφασίσαμε να ανεβάσουμε το άρθρο αυτό στην σελίδα μας απλά για να μάθει ο καθένας ξεχωριστά και από πρώτο χέρι το τι ακριβώς συνέβη εκείνο το κρύο βράδυ στις εξέδρες του Partizan Stadium. Τέλος θέλουμε να τονίσουμε, ότι η συμπεριφορά των μελών μας στην μάχη του Βελιγραδίου είναι απαραίτητο να γίνει πυξίδα και για όλα τα υπόλοιπα μέλη της Λέσχης μας από εδώ και πέρα. Τίποτε δεν είναι όπως πριν, αφού υπάρχει πλέον αυτό το περιστατικό που θα σημαδεύει για πάντα την πορεία της Πανελλήνιας Λέσχης Φίλων F. C. INTER, αλλά και θα καθορίσει την λειτουργία της από εδώ και στο εξής. Παντού και πάντα υπερασπιζόμαστε τα χρώματα του μπλε και του μαύρου (όπου και αν παίζουμε και όπου και αν βρισκόμαστε) υπερασπιζόμαστε τα σύμβολα της Λέσχης μας, και όλα όσα αφορούν και σχετίζονται με εμάς και τον Σύλλογο μας. Κάποιος Ιταλός έγραψε κάτω από το επίμαχο video χωρίς να γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα: Onore a chi c'era (Τιμή σε όποιον ήταν εκεί). Εμείς που γνωρίζουμε ακριβώς τι έγινε λέμε απλά : Τιμή και δόξα σε αυτά τα μέλη μας που βρέθηκαν εκεί και υπερασπίστηκαν με σθένος τα σύμβολα της INTER, και με κίνδυνο την ζωή τους κατάφεραν και πήραν μια πολύ μεγάλη νίκη για την Πανελλήνια Λέσχη Φίλων F. C. INTER, την μεγαλύτερη απ' όλες μέχρι σήμερα. Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ και σε αυτούς τους nerazzurri που μας βοήθησαν την στιγμή εκείνη, και που ίσως να μην γνωρίζουμε καν το όνομα τους.

 

OVUNQUE NOI SAREMO SEMPRE TI SOSTERREMO E NON TI LASCEREMO MΑΑΑI ...

 

Δ. Σ. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΛΕΣΧΗΣ ΦΙΛΩΝ F. C. INTER