Μετά την ανεπανάληπτη εκδρομή που πραγματοποίησε η Πανελλήνια Λέσχη Φίλων INTER στην μακρινή Μόσχα, σειρά είχε δέκα μόλις μέρες αργότερα το ταξίδι μας στο Μιλάνο για το ματς τίτλος απέναντι στην Juventus. Σε αυτό το δεκαήμερο η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα είχαν αλλάξει κάπως για την ομάδα μας, αφού μετά τον θρίαμβο της Μόσχας οι παίκτες της INTER φανερά κουρασμένοι, δεν μπόρεσαν τέσσερις ημέρες αργότερα να πάρουν τους τρεις βαθμούς της νίκης απέναντι στην ομάδα της Fiorentina, και έτσι έφυγαν από την Φλωρεντία με το 2-2 και τον ένα βαθμό στις αποσκευές τους. Η ισοπαλία αυτή φάνταζε οδυνηρή για όλους τους nerazzurri αφού με την νίκη που πέτυχε η Roma την επόμενη μέρα απέναντι στην Atalanta με σκορ 2-1 σκαρφάλωσε στην πρώτη θέση της βαθμολογίας πέντε μόλις αγωνιστικές πριν το τέλος του πρωταθλήματος. Έτσι τα πράγματα άρχισαν να δυσκολεύουν αρκετά για την ομάδα μας η οποία πλέον εάν ήθελε να κατακτήσει το 18ο scudetto στην ιστορία της, θα έπρεπε να νικήσει υποχρεωτικά και τα πέντε ματς που απέμεναν έως το τέλος της σεζόν.

Το εγχείρημα πραγματικά πολύ δύσκολο, όμως ήμασταν υποχρεωμένοι όλοι να στηρίξουμε αυτήν την προσπάθεια μέχρι το τέλος της. Έτσι ξεκινάει η ρώσικη αυτή ρουλέτα με το ματς κλειδί (για το πέντε στα πέντε) απέναντι στην Juventus, ημέρα Παρασκευή λοιπόν 16 Απριλίου, και έχοντας όλοι πλέον στο Appiano Gentile το μυαλό τους και στο ματς της ερχόμενης Τρίτης απέναντι στην Barcellona για τα ημιτελικά του Champions League. Η αναμέτρηση αυτή ήρθε στην χειρότερη χρονικά στιγμή για την INTER,αφού έπρεπε να αντιμετωπίσει στο κρισιμότερο ματς του πρωταθλήματος την ομάδα που ήθελε όσο τίποτα στον κόσμο να σώσει την χρονιά της κόβοντας έστω και ένα βαθμό από την INTER, πράγμα που θα σήμαινε αυτόματα και το οριστικό αντίο για την INTER στην υπόθεση τίτλος 2010. Από την άλλη πλευρά η Πανελλήνια Λέσχη Φίλων INTER ετοιμάζονταν πυρετωδώς για το ματς αυτό, έχοντας ήδη κλεισμένα από την Διοίκηση της INTER 18 μαγικά χαρτάκια σε μια εκδρομή ρεκόρ προσέλευσης μελών για ματς τέτοιου επιπέδου. Και ενώ ήταν όλα έτοιμα για την απόβαση μας στο Μιλάνο, ξαφνικά λίγες ημέρες πριν την αναχώρηση, ένα τηλεφώνημα από άνθρωπο της Διοίκησης της INTER προς τον πρόεδρο της Λέσχης μας Εμμανουήλ Ορφανό ήρθε να φέρει τα πάνω κάτω, και να ανατρέψει όλα όσα είχαμε σχεδιάσει για τον συγκεκριμένο αγώνα.

Για να γίνουμε λοιπόν πιο ακριβείς, ύστερα από απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών της Ιταλίας Roberto Maroni το συγκεκριμένο ματς θα διεξάγονταν μόνο με την παρουσία των κατόχων διαρκείας των οπαδών της γηπεδούχου ομάδας δηλαδή της INTER, λόγω της υψηλής επικινδυνότητας που εμπεριείχε η συγκεκριμένη αναμέτρηση. Απόφαση σίγουρα τρελή, παράλογη και ύποπτη για όλους τους οπαδούς της INTER αφού με αυτόν τον τρόπο στερούσαν την δυνατότητα από την INTER να γεμίσει ασφυκτικά το Giuseppe Meazza σε ένα ματς που θα έκρινε κατά μεγάλο ποσοστό τον τίτλο του πρωταθλητή. Έτσι αντί για 75.000 φλογισμένους οπαδούς της INTER, ο αριθμός αυτός περιορίστηκε στους 46.164 κατόχους διαρκείας, άλλο ένα δηλαδή βρώμικο κτύπημα κάτω από την μέση στην ιστορία της INTER, από τους γνωστούς άγνωστους που κρύβονται πίσω από τέτοιες αποφάσεις. Μετά φυσικά την εξέλιξη αυτή τα μαγικά εισιτήρια που είχαμε προμηθευτεί από την INTER έκαναν φτερά, και έτσι αντί για 18 μέλη της Λέσχης μας, τελικά πέντε μόνο θα είχαν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν το ματς της χρονιάς απέναντι σε μια Juventus που δίψαγε για εκδίκηση. Το ματς λοιπόν ξεκίνησε σε ένα γήπεδο μισοάδειο, έτσι δηλαδή ακριβώς όπως το ήθελαν οι ιθύνοντες του Ιταλικού ποδοσφαίρου για να καταφέρουν έστω και με αυτόν τον τρόπο να στερήσουν τον τίτλο του πρωταθλητή από την INTER, και να τον χαρίσουν αντίστοιχα στην ομάδα της Roma, την μοναδική δηλαδή διεκδικήτρια που είχε απομένει εκείνη την στιγμή.

Τα μέλη της Ελληνικής Λέσχης των οπαδών της INTER πιστοί στις συνήθειες τους έβγαλαν πρώτα την καθιερωμένη φωτογραφία έξω από το Giuseppe Meazza κρατώντας το πανό του ''Inter Club Atene'', και έπειτα το τοποθέτησαν στις εξέδρες του γηπέδου δίνοντας για ακόμη μια φορά το επίσημο παρών σε αγώνα της F. C. INTER, και συμμετέχοντας ενεργά στην γενικότερη ατμόσφαιρα του derby, που η αλήθεια είναι ότι αυτήν τη φορά (λόγω της απόφασης) υστερούσε κάπως σε αυτόν τον τομέα σε σχέση με αυτά των προηγούμενων ετών. Από την άλλη το derby από τα πρώτα του λεπτά προμήνυε όσα όσα θα επακολουθούσαν δηλαδή υψηλός ρυθμός, ένταση, και με τους παίκτες της Juventus να δείχνουν από το ξεκίνημα το πόσο πολύ ήθελαν το ματς αυτό δημιουργώντας με το καλημέρα δύο ευκαιρίες για γκολ στο πρώτο και στο δεύτερο λεπτό αντίστοιχα της συνάντησης. Μετά λοιπόν το αναγνωριστικό πρώτο πεντάλεπτο, οι παίκτες της INTER πήραν τα ηνία του αγώνα και σιγά σιγά άρχισαν να δημιουργούν τις προϋποθέσεις για γκολ. Η υπεροχή για τους nerazzurri στον αγωνιστικό χώρο για τα πρώτα 45 λεπτά ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής όμως η ανωτερότητα αυτή δεν είχε μεταφραστεί όπως θα έπρεπε και στο πίνακα του σκορ, με αποτέλεσμα οι δύο ομάδες να πάνε στα αποδυτήρια με το ματς ισόπαλο χωρίς τέρματα.

Το αποτέλεσμα αυτό εξυπηρετούσε σίγουρα τους σκοπούς της Juventus που και η ισοπαλία έκανε καλά την ζημιά που επιθυμούσαν, όμως από την άλλη πλευρά οι παίκτες της INTER εάν ήθελαν να βρίσκονται ακόμη στην υπόθεση τίτλος θα έπρεπε να εντείνουν τις προσπάθειες τους και να πιέσουν ακόμη περισσότερο την άμυνα των αντιπάλων τους. Έτσι και έγινε, στην επανάληψη οι nerazzurri μπήκαν μεταμορφωμένοι στον αγωνιστικό χώρο και αμέσως ξεκινά το σφυροκόπημα στην εστία του Buffon. Η αρχή έγινε στο 54' όταν ο Pandev βγάζει ωραία μπαλιά για γκολ στο Eto'o ο οποίος μόνος απέναντι στον Buffon καταφέρνει να χάσει μια ευκαιρία από αυτές που δεν χάνονται με τίποτα, στέλνοντας την μπάλα να φύγει ψηλά πάνω από τα δοκάρια της Juventus. Τρία λεπτά αργότερα ήταν η σειρά του Milito να αστοχήσει από εμφανή θέση γκολ όταν ο Maicon από δεξιά έβγαλε μια ωραία κοφτή πάσα στο πρώτο δοκάρι, εκεί πετάχτηκε ο Αργεντίνος φορ των nerazzurri και μπροστά στην κυριολεξία από τα άδεια δίχτυα κατάφερε να αστοχήσει και αυτός στέλνοντας την μπάλα να φύγει ελάχιστα άουτ από το δεξί κάθετο δοκάρι του Buffon. Η αγωνία στις εξέδρες μεγάλωνε ολοένα, και η πίεση των παικτών της INTER γίνονταν ακόμα πιο ασφυκτική προς την περιοχή της Juventus, έτσι στο 63' ο Stankovic δοκιμάζει ένα κεραυνό έξω από την περιοχή η μπάλα έχει κατεύθυνση προς τα δίχτυα, όμως την τελευταία στιγμή ο Buffon αποσοβεί τον κίνδυνο διώχνοντας την μπάλα σε κόρνερ.

Ο Moratti δείχνει ανήσυχος στα επίσημα με την αστοχία των παικτών του, και με το γεγονός ότι η χρόνος πέρναγε πολύ γρήγορα για την INTER. Οι nerazzurri ξανά στο προσκήνιο και στο 68' έχουν κερδίσει ένα κόρνερ από αριστερά με εκτελεστή τον Sneijder. Η μπάλα πηγαίνει στην καρδιά της άμυνας της Juventus, εκεί ο Balotelli παίρνει την πρώτη κεφαλιά, η μπάλα να σκάει στο έδαφος, έπειτα καταλήγει σαν θείο δώρο στο κεφάλι του Milito ο οποίος βρίσκεται πραγματικά μια ανάσα από το 1-0. Εκείνη την στιγμή το γήπεδο σηκώθηκε ολόκληρο και περίμενε απλά να δει την μπάλα να καταλήγει στα δίχτυα της Juventus για να πανηγυρίσει ένα γκολ που φάνταζε σίγουρο, και που θα έδινε την νίκη και το πρωτάθλημα στην INTER. Όμως και αυτή την φορά η ευκαιρία χάθηκε, αφού ο Diego Milito έστειλε την κεφαλιά του να φύγει ξυστά έξω από το δεξί αυτή την φορά κάθετο δοκάρι του Buffon, προς απογοήτευση των οπαδών της INTER. Εκείνη την στιγμή τα πρόσωπα στο San Siro άρχιζαν να σκοτεινιάζουν, οι φίλοι των nerazzurri έβλεπαν την μπάλα να μην θέλει να μπει στα δίχτυα, τον χρόνο να λιγοστεύει επικίνδυνα, και το πρωτάθλημα να αρχίζει να απομακρύνεται από τα χέρια του Zanetti. Βρισκόμαστε ήδη 15 λεπτά από την λήξη του ματς, και ο ρυθμός έχει αρχίσει να σπάει, οι παίκτες της INTER έχουν καταναλώσει ήδη αρκετή ενέργεια έως τώρα, και όπως είναι λογικό έχει ξεκινήσει η ύφεση, όμως οι φίλοι της INTER στις εξέδρες δεν τους αφήνουν να χαλαρώσουν, τους εμψυχώνουν και τους ζητάνε να τα δώσουν όλα μέχρι το τελικό σφύρυγμα, έτσι ξεκινά από την Curva Nord η τελική αντεπίθεση.

Είμαστε στο 75' του αγώνα και η μπάλα έχει στηθεί από τον Wesley Sneijder για μια εκτέλεση φάουλ από την δεξιά πλευρά όπως επιτίθεται η INTER. Ο Ολλανδός με ωραίο τρόπο στέλνει την μπάλα στο κέντρο της άμυνας της Juventus, η μπάλα αποκρούεται στιγμιαία από τα σώματα των αμυντικών των φιλοξενουμένων και καταλήγει στα πόδια του Milito ο οποίος είναι πάλι σε θέση βολής, και έτοιμος αυτή την φορά να μην χαριστεί, και να κεραυνοβολήσει τον Buffon από πολύ κοντινή απόσταση. Το γήπεδο σηκώνεται ξανά για να δει την εξέλιξη της φάσης, όμως την τελευταία στιγμή ο Felipe Melo καταφέρνει και παίρνει την μπουκιά από το στόμα του Αργεντίνου φορ διώχνοντας την μπάλα την ύστατη στιγμή ψηλά έξω από την μεγάλη περιοχή της Juventus, εκεί βρίσκεται ο Maicon που την κολλάει στην κυριολεξία στο δεξί του γόνατο, μπροστά από τα βλέμματα ολόκληρης σχεδόν της Juventus που έχει οπισθοχωρήσει, και τον Amauri να πέφτει γρήγορα πάνω στο βραζιλιάνο αμυντικό για να του κόψει την μπάλα. Εκεί παγώνει η εικόνα , και όλοι νομίζουμε ότι άλλη μια μεγάλη ευκαιρία χάνεται για την INTER. Όμως όταν μιλάμε για τον Maicon τίποτα δεν είναι προβλέψιμο, έτσι ο διεθνής άσος της Εθνική Βραζιλίας, βλέποντας τον συμπατριώτη του να έρχεται με φόρα για να τον ανακόψει, σηκώνει την μπάλα πάνω το σώμα του Amauri, αποφεύγοντας τον με εκπληκτικό τρόπο και φέρνοντας ξανά την μπάλα στο δεξί του πόδι.

Δεν την αφήνει ο βραζιλιάνος να σκάσει στο έδαφος όπως περίμεναν όλοι, και εκείνη την στιγμή έχοντας όλους τους παίκτες της Juventus φάτσα κάρτα εξαπολύει ένα δεξί δυνατό βολέ στέλνοντας την μπάλα να καταλήξει στην δεξιά γωνιά και στα δίχτυα επιτέλους του Buffon κάνοντας το 1-0 για την INTER μέσα σε ντελίριο πανηγυρισμών στις εξέδρες του Giuseppe Meazza, και τον Maicon να έχει πετύχει ένα από τα ομορφότερα γκολ στην ιστορία της Serie A. Ένα τέρμα που τελικά θα δώσει το πρωτάθλημα στην INTER, και που σίγουρα δεν θα ξεχάσουν ποτέ ούτε οι φίλοι των nerazzurri όσα χρόνια κι αν περάσουν, αλλά ούτε και οι αντίστοιχοι οπαδοί της Juventus και της Roma. Για την ιστορία αναφέρουμε ότι ο Eto'o στις καθυστερήσεις διπλασίασε τα τέρματα δίνοντας θριαμβευτικό τόνο στην έτσι και αλλιώς τεράστια νίκη της INTER, ανεβάζοντας τον δείκτη του σκορ σε 2-0 όπου ήταν και το τελικό αποτέλεσμα.

Ένα εκπληκτικό λοιπόν παιχνίδι είχαν την ευκαιρία να δουν και να ζήσουν από κοντά τα μέλη της Πανελλήνιας Λέσχης Φίλων F. C. INTER, που ωστόσο δεν το χάρηκαν και για πολύ αφού με την επιστροφή τους στο ξενοδοχείο πληροφορήθηκαν τα νέα για την έκρηξη του Ηφαιστείου στην Ισλανδία και το σύννεφο στάχτης που εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να κλείνουν σταδιακά ένα ένα όλα τα αεροδρόμια της Ευρώπης, και τα μέλη της Λέσχης μας να μην ξέρουν το πότε θα επέστρεφαν πίσω στην Ελλάδα. Τελικά την επόμενη κιόλας ημέρα ξεκίνησε η οδύσσεια της επιστροφής για όλους μας, ταξιδεύοντας με τρένο από το Milano στο Bari, από εκεί με πλοίο μέχρι την Πάτρα, και στην συνέχεια οδικώς μέχρι την Αθήνα. Επίσης υπήρχε και το σενάριο της Ρώμης γι αυτούς που είχαν προορισμό την Θεσσαλονίκη και την Βόρεια Ελλάδα. Σημαντική νίκη λοιπόν για την INTER, και άλλη μια μεγάλη εκδρομή για τα μέλη της Λέσχης μας, τα οποία ξεπέρασαν για ακόμη μια φορά τις δυσκολίες και τα εμπόδια που τους παρουσιάστηκαν και βρέθηκαν ξανά πλάι στην αγαπημένη τους INTER.

Αυτό σημαίνει άλλωστε και INTER, τίποτα το φυσιολογικό, τίποτα το αδύνατο, τίποτα το ακατόρθωτο, οφειλής να ξεπερνάς τον εαυτό σου πάντα, και να προσπαθείς να κάνεις την υπέρβαση. Και εκεί που σ' έχουν όλοι για τελειωμένο να έρχεται αυτός ο τεράστιος μαύρος ο Maicon με το μεγάλο μακρύ του πόδι και να καρφώνει αυτούς που με τόσο μίσος ήθελαν να σου στερήσουν τον τίτλο του πρωταθλητή Ιταλίας. Αυτούς που δεν κατάφεραν τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από το γράψουν ιστορία μαζί με εμάς, στο ματς αυτό της χρονιάς, μόνο που αυτοί είναι οι αρνητικοί πρωταγωνιστές της ιστορίας, είναι αυτοί που μας κοίταζαν να πανηγυρίζουμε, σε ένα ματς που έχει ήδη μπει στο πάνθεον της ιστορίας, και που όλοι αυτοί θέλουν με κάθε τρόπο να το ξεχάσουν, όμως γι αυτό είμαστε εμείς εδώ για να τους θυμίζουμε τα ωραία και τα ευχάριστα, και μάλιστα με κάθε λεπτομέρεια. Τις μεγάλες αυτές στιγμές που ζήσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε μαζί με την INTER, είναι ωραίο να τις μοιραζόμαστε παρέα και με τα υπόλοιπα μέλη μας σε όλη την Ελλάδα, γι αυτό και θέλουμε να μεταφέρουμε πάντα με κάθε λεπτομέρεια την κάθε μας στιγμή, την κάθε δραστηριότητα της Πανελλήνιας Λέσχης Φίλων F. C. INTER στα μέλη μας που είναι διάσπαρτα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ελληνικής γης, και τα οποία έχουν γίνει από μόνοι τους και χωρίς να το ξέρουν οι επίσημοι πρεσβευτές του τεράστιου ποδοσφαιρικού αυτού Συλλόγου που ακούει στο όνομα F. C. INTERNAZIONALE.

Τέλος θέλουμε να τονίσουμε ότι τα αφιερώματα που παρουσιάζουμε μέσα από την σελίδα μας, είναι το πιο ζωντανό κομμάτι της Λέσχης μας, είναι αυτό για το οποίο είμαστε υπερήφανοι, είναι αυτό που μας ζητήσατε εσείς οι ίδιοι πάνω απ' όλα, και που γνωρίζουμε ότι ίσως να ενοχλεί και κάποιους οι οποίοι σίγουρα δεν είναι φίλοι της INTER. Είναι μάλλον οι ορκισμένοι εχθροί της, η' ίσως οι καμουφλαρισμένοι φίλοι της που με την πρώτη ευκαιρία ρίχνουν το δηλητήριο τους και προσπαθούν να κάνουν (μάταια όμως) κακό στην ομάδα. Τίποτα όμως δεν μπορεί να κάνει κακό στην INTER, καταρχήν γιατί η οικογένεια αυτή αποτελείται από άτομα που αγαπάνε τον Σύλλογο κατά τέτοιο τρόπο, που πολύ δύσκολα θα τον άφηναν απροστάτευτο απέναντι σε ότι μολυσμένο και σάπιο κυκλοφορεί. Επίσης γιατί η πολιτική του Συλλόγου είναι τέτοια που οτιδήποτε βρίσκεται απέναντι στις αρχές και τις αξίες της INTER, όχι απλά απομακρύνεται το γρηγορότερο δυνατόν, αλλά καρατομείτε για να μην μολύνει την καθαρή ατμόσφαιρα που υπάρχει γύρω από το περιβάλλον αυτό που κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν με νύχια και με δόντια να το διαφυλάξουν σαν κόρη οφθαλμού.

Έχουν φύγει κατά καιρούς διάφορες τέτοιες προσωπικότητες από την INTER τεράστιες μεν, προβληματικές δε, όμως ο Σύλλογος άντεξε, και επιβίωσε και μετά την απομάκρυνση τους. Μπορούμε να αναφέρουμε σαν παραδείγματα τους Vieri, Adriano, Ibrahimovic, Balotelli, και προσφάτως τον Jose' Mourinho, που απλά πέρασαν και δεν κόλλησαν με την όλη φιλοσοφία του Συλλόγου, και γι αυτόν τον λόγο άλλωστε αναζήτησαν κάπου αλλού για να συνεχίσουν την πορεία τους. Η INTER όμως (όπως και η Λέσχη μας) είναι ο Σύλλογος που ποτέ δεν φιλοδοξεί να προσελκύσει οπαδούς, μέλη, υποστηρικτές με τον οποιοδήποτε θεμιτό η αθέμιτο τρόπο, προβάλλοντας σας δέλεαρ δύο τρεις τεράστιες μεταγραφές, η ένα δύο πρωταθλήματα 'η Κύπελλα που κατακτήθηκαν. Αυτά είναι για τους υπόλοιπους, η INTER είναι πάνω απ' όλα στυλ, και επιθυμεί να προβάλει αυτά τα στοιχεία που την χαρακτηρίζουν, και επιθυμεί να φέρνει στην οικογένεια της άτομα που να έχουν τα δικά της χαρακτηριστικά, για να μπορεί η παράδοση αυτή να συνεχιστεί και στις επόμενες γενιές, για να μπορεί να είναι η INTER ανώτερη πάντα σε όλα τα επίπεδα. Στοιχεία όπως ΗΘΟΣ - ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ - TIMIOTHTA – ΠΕΙΣΜΑ και ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑ απλά γι αυτό που είμαστε και όχι για κάτι διαφορετικό που θα θέλαμε να είμαστε.

Πράγματα και συμπεριφορές που έφεραν στην ομάδα άνθρωποι σαν τον Muggiani τον Meazza τον Facchetti τον Mazzola τον Picchi τον Herrera και τον Angelo Moratti, και συνεχίζουν στις μέρες μας οι Massimo Moratti, Bergomi, Giuseppe Baresi, Zanetti, και πολλοί άλλοι που είναι αδύνατον αυτήν την στιγμή να αναφέρουμε, καθώς επίσης και όλοι εμείς, τα απλά επίσημα μέλη της INTER, που συμβάλαμε άλλος λίγο και άλλος πολύ στο να διατηρηθεί και να εξελιχθεί ακόμη καλύτερα αυτό το υπέροχο δημιούργημα που λέγεται F. C. INTERNAZIONALE, και που είμαστε υποχρεωμένοι όλοι μαζί να το διαφυλάξουμε από καθετί βρώμικο και διεφθαρμένο. Εμπιστοσύνη λοιπόν πάνω απ΄ όλα στον Πρόεδρο μας Massimo Moratti, και έπειτα σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που εργάζονται για το καλό της ομάδας μας βασιζόμενοι πάνω σε αυτές τις αξίες και ιδανικά. Τα δύσκολα περάσανε για την ομάδα μας, τώρα το μόνο που μας μένει είναι να μπορέσουμε να διατηρηθούμε έτσι ακριβώς όπως είμαστε, εντελώς διαφορετικοί απ' όλους αυτούς που μας ανταγωνίζονται.

FORZA INTER λοιπόν σε όλους τους nerazzurri, και ενωμένοι τώρα περισσότερο από ποτέ σαν μια γροθιά.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΛΕΣΧΗ ΦΙΛΩΝ F. C. INTER